Кеше гомере - аккан су кебек, дип тикмәгә генә әйтмиләрдер. Балык Бистәсе районының Яңа Арыш авылында яшәүче Нәфига Фәләхетдин кызы Галимова үзенең 80 яшьлек олы гомер көзенә якынлашканда да шушы ташкыннарга каршы тора белгән нык затларның берсе ул.
1947 елның зәмһәрир салкын декабрь көнендә дөньяга килгән кыз сугыштан соңгы илне торгызу чорының бар авырлыгын үз җилкәсендә татый. Яңа Арыш мәктәбенең 7 сыйныфын тәмамлауга, кул астына керердәй эш эзли башлый. Башта ахирәте Рәшидә Вафина белән куян фермасында хезмәт куялар.
Аннары инде Хәбибрахман абый яшь таналар группасын ышанып тапшыра. Ферма аның өчен урау булса да, тугры юлдаш була. 35 ел гомерен сыер савуга, бозау карауга багышлый Нәфига апа. «Фәүзия апа белән алпут кырында ничек сыер сауганнарны онытасым юк», - ди ул хатирәләрен яңартып. Соңгы елларда исә үзен бозау караучы итеп таба. Бер ел мәктәптә идән дә юып ала - тик кул кушырып утыру аның холкына чит. Гаилә коргач, тормыш тагын да катлаулана.
Сәүдехан абый белән тигез канат астында 5 нарасый - 3 кыз һәм 2 ул үстерәләр. Ильназ улын 7 айлык вакытында алып кайтканда, ана кешегә сабые белән кырык көн больница палатасын сакларга туры килә. Шул авыр минутларда ярдәмгә килгән кендек әбисе Рәсимә Салих кызына бүген дә рәхмәтле ул. «Сәүдехан абыең иртән чыгып китә, балаларны карыйсың, өйне җыештырасың, колхоз эшенә өлгерәсең... Биш балага алты тәңкә акча ала идем», - дип искә ала Нәфига апа сугыштан соңгы авыр елларны.
Әниләре дә, үги аталары да гомер буе колхоз тәртәсен тарткан. Чөгендерен дә алганнар, бәрәңгесен дә казыганнар. Тик зарланмыйлар, чөнки алар бергә иртәгәге якты көнгә өмет белән карыйлар. Кичләрен мичтә кабарып пешкән ипине кисеп, балаларына өлеш чыгарганда да, алар үзләрен дөньядагы иң бәхетле ана итеп тойгандыр. Бүген Нәфига апа лаеклы ялда,
2000 елдан бирле хезмәт ветераны исемен горур йөртә. Еллар үзенекен итә: тормыш иптәше Сәүдехан абыйның сәламәтлеге какшау бераз борчуга сала. Ходай Тәгалә аңа сабырлык вә җиңеллекләр бирсен иде. Дуслары Мәсуфа, Гөлфирәне сагынып искә алса да, Нәфига апа язмышына зарланмый. Аның күзләрендә нур, ә сүзләрендә - бүгенге матур тормышка ихлас рәхмәт.
«Газетагыз аша яшь буынга әйтәсем килә: тормыш кадерен белегез, тырышып эшләгез. Мин бүгенге көнебездән бик рәхмәтле», - ди ул.
Аның бу сүзләрендә намуслы хезмәт белән үтелгән бөтен бер гасырның зирәклеге, авыл хатын-кызларының тиңсез батырлыгы чагыла. Сиксән яшьлек юбилеен каршылаган Нәфига апаның гомер китабы алтын хәрефләр белән языла. Ул - үз гомерендә бернигә дә карамый намус белән эшләгән, газиз туфрагына тугры калган, балаларына игелекле тормыш бүләк иткән чын татар хатыны образы.
Исәнлек-саулык, җан тынычлыгы, балаларыгызның игелеген күреп, озак яшәргә насыйп булсын! Рәзилә Мөхәммәтрәхимова.
Нет комментариев