Үз динемне,үз телемне

Хөрмәт итеп яшим мин.
Үзебезнен йөлаларны,
Онытмыйм әле һаман.

Әби-бабамнын гадәте,
Каныма сеңеп калган.
Иртүк торып,бисмилла әйтеп,
Битем-кулымны юам.

Җиңнәремне сызганып мин,
Иртән камырлар куям.
Төрле,тәм-тымнар пешереп,
Өстәлгә тезеп куям.

Барысыда әзер булгач,
Гаиләмне чакырам.
Ашап туйгач, дога кылгач,
Савыт-сабалар юам.

Миннегуль Минзянова.15.05.15.

Фото: http://nevsedoma.com.ua