Балачакның онытылмас мизгелләре

Минемчә, күпләр туксанынчы елларда балачак якты тәэсирләр һәм онытылмас мизгелләр белән тулы булды дип ризалашыр. Менә минем ул еллардагы балачак хатирәләремнең берсе.

1990 еллар башы минем беренче сыйныфка керүем белән истә калды. Бу үзгәрешләр чоры иде, ил катлаулы күчеш чорын кичерде, ләкин балалар өчен тормыш гади һәм кайгысыз булып калды. Мин үземнең беренче укытучымны хәтерлим, кыска чәчле, кырыс карашлы хатын-кыз, ул безгә сабыр гына алфавит хәрефләрен һәм сыйныфта үз-үзеңне тоту кагыйдәләрен аңлата иде. Дәресләр күңелле һәм кызыклы үтә, бигрәк тә ул чактагы хезмәт дәресе истә калды, анда без төсле кәгазьдән кәрзиннәр үрергә һәм гуашь белән картиналар ясарга өйрәндек.

Мәктәптән соң без тиз генә дәресләрне әзерләп һәм дуслар белән йөрергә ашыга идек. Ишегалдында төрле яшьтәге балалар җыела һәм без кичкә кадәр качышлы, йөгерешле һәм «Казак-разбойник"лы уйныйбыз. Бу уеннар безне берләштерде, үзенчәлекле дуслык һәм күңел ачу атмосферасын тудырды. Футбол уйнау аерым урын алып тора иде. Махсус кыр булмаганлыктан, без теләсә нинди буш мәйданчыктан, ишегалдыннан файдаландык. 

Кич белән өйдә безне кызыклы тапшырулар һәм фильмнар көтте. Ул вакытта телевизорлар зур һәм авыр, аннан күрсәтелә торган каналлар да күп түгел иде. Яраткан тапшырулар арасында «Тыныч йокы, нәниләр!", "Йолдызлы сәгать”,  “Могҗизалар кыры" бар. Фильмнарны, бигрәк тә видеокассеталардагы комедия һәм мультфильмнарны яратып карый идек. 

Җәйге каникуллар безнең өчен чын бәйрәм булды. Әти-әниләр безне авылга, туганнарыбыз янына кайтаралар, анда көннәребезне саф һавада су коенып, җиләк-гөмбә җыеп, велосипедта йөреп үткәрдек. Авыл маҗаралар һәм ачышлар белән тулы оҗмах кебек тоела иде безгә. 

Хәтерлим, бервакыт җәй көне без урманга поход оештырырга булдык. Үзебез белән ашарга ризыклар, бутербродлар һәм термос белән кайнар чәй алдык. Урманга барып җиткәч тирә-якны күзәтергә киттек. Шул чагында сукмагыбыз безне ташландык иске өйгә алып килде. Өй эчендә без иске әйберләр, фотосурәтләр һәм хатлар таптык. Болар безнең күңелдә кызыклы фантазияләр, хикәяләр тудырды.

1990 нчы еллар балачагы хәтеремдә әнә шундый онытылмас эз калдырды. Бу гади шатлыклар, эчкерсез хис-кичерешләр һәм чын дуслык чоры иде. Бүген шуларны уйлыйм да җылылык һәм бәхет белән тулы мизгелләрнең никадәр мөһим булуын аңлыйм.

Гөлүсә Сафина.